*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی > نمایش اخبار 


اخلاق در حوزه, اخلاق در حوزه شماره خبر: ٤٠٥١٧٨ ١٠:٥٨ - 1397/11/02   اهمیت نماز جماعت / حضرت‌آیةالله مظاهریدرس اخلاق شماره 579 ارسال به دوست نسخه چاپي


اهمیت نماز جماعت / حضرت‌آیةالله مظاهریدرس اخلاق شماره 579

اهمیت نماز جماعت / حضرت‌آیةالله مظاهری


قرآن کریم همواره برای امر به نماز، از واژه «اقامه» بهره می‌گیرد. به جز در موارد نادری، قرآن شریف عبارت «نماز خواندن» را به کار نبرده است. بلکه در آیات مختلف می‌فرماید: «أقیموا الصلوة» (بقره/43 و 83 و 110؛ نساء/77؛ انعام/72؛ یونس/87 و...) یعنی نماز را به‌پا دارید. به ‌پا داشتن نماز به معنای صرفاً خواندن آن نیست، بلکه به معنای زنده نگه‌داشتن روح و هدف نماز در زندگی فردی و اجتماعی است. بنابراین نماز باید در متن زندگی آدمی جریان داشته باشد و یک امر مهم و زنده تلقی شود...


با توجه به روایات فراوان، از آیاتی که امر به اقامه نماز مینماید، به تأکید قرآن کریم بر «نماز جماعت» تعبیر میشود؛ زیرا اقامه نماز به معنای زنده نگهداشتن نماز و برپا داشتن آن در اجتماع مسلمانان است.


شخصی که نماز را به صورت فرادا و با حضور قلب بجا میآورد و مستحبات و تعقیبات نماز را نیز انجام میدهد، میتوان گفت نماز خوانده، ولی آنرا اقامه نکرده است و در فرهنگ قرآنی چنین نمازی کامل نیست؛ نماز باید در مسجد، در میان مردم و با جماعت خوانده شود. نماز باید در اجتماع مسلمانان زنده و پویا باشد. نماز جماعت یک شعار است و این شعار باید زنده نگه داشته شود.


در برخی از آیات، شواهد روشنتری در زمینه نماز جماعت وجود دارد. بهعنوان نمونه در سوره بقره میفرماید: «و أقیموا الصلوة و آتوا الزکوة و ارکعوا مع الراکعین» (بقره/43) و نماز را بر پا دارید و زکات بدهید و با رکوعکنندگان رکوع کنید.


در زمان پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم مردم بجز در ضرورت و موارد خاص، نماز فرادا نمیخواندند؛ لذا در روایت آمده است که فردی نابینا خدمت آن حضرت رسید و گفت: یا رسول الله! نماز ظهر و عصر و مغرب و عشا را در مسجد و با جماعت میخوانم، اما برای نماز صبح کسی نیست که مرا بیاورد، اجازه دهید که نماز صبح را فرادا و در خانه بخوانم. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: نه! ریسمانی از خانه تا مسجد به دیوارها بکش و هنگام نماز صبح، با کمک آن به مسجد بیا! (تهذیب‏الأحکام/3/266)

بنابراین، نماز باید در جامعه و زندگی مسلمانان احیاء شود و همگان مخصوصاً جوانان عزیز، در اول وقت نماز، در مسجد و در بین جماعت مسلمین حضور یابند و به اقامه نماز بپردازند.


در باب نماز جماعت و اهمیت آن، احادیث فراوانی از پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم و ائمه اطهار علیهم السلام نقل شده است. از مضمون کلی این احادیث، چنین برداشت میشود که اگر شخصی بدون دلیل نماز جماعت را ترک کرد، با او همنشینی، معاشرت و داد و ستد نکنید و با او پیوند ازدواج نیز برقرار ننمایید. در مقابل، کسانی که به نماز و نماز جماعت اهمیت میدهند و آنرا برپا میدارند را دارای مقام و منزلت بالایی دانسته و گرامی داشته است. (ر.ک: وسایل‏الشیعه/8/290-285)

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم درباره نماز جماعت میفرمایند: کسی که نمازهای پنجگانه را به جماعت بگزارد، هر خیر و نیکی را به او گمان ببرید: «من صلی الصلوات الخمس جماعةً فظنوا به کل خیر» (من لایحضرهالفقیه/1/376)

امام صادق علیه السلام نیز فرمودند: «من صلی الغداة و العشاء الآخرة فی جماعة فهو فی ذمة الله عز و جل و من ظلمه فإنما یظلم الله و من حقره فإنما یحقر الله عزوجل» (همان/377)

مسلمانی که نمازهای صبح و عشا را به جماعت بخواند، در پناه خداوند عزوجل است؛ کسی که به چنین شخصی ستم روا دارد، به خدا ستم کرده است و کسی که او را کوچک شمارد، خدا را کوچک شمرده است.

مؤمنان نباید به خواندن نماز فرادا اکتفا کنند. آن چیزی که مورد تأکید اسلام است، زنده نگهداشتن نماز است. در جامعه اسلامی، هنگامی که مؤذن اذان میگوید، باید همه کارها تعطیل شود، همه مردم به مسجد روی آورند و در نماز جماعت شرکت کنند. همه باهم تکبیر بگویند و با هم رکوع و سجود را انجام دهند. این یک وظیفه مهم برای مسلمانان است.


پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: «إذا رایتم الرجل یعتاد المساجد فاشهدوا له بالایمان» (مستدرکالوسایل/3/362) وقتی دیدید مردی به حضور در مسجد مداومت دارد، به ایمان او شهادت دهید.


در روایتی نیز نقل شده است: «چون قیامت برپا میشود، قومی محشور میشوند که صورتهای آنها مانند ستاره میدرخشد. ملائکه از آنها میپرسند، اعمال شما چه بوده است؟ آنها پاسخ میدهند: ما با شنیدن اذان برای گرفتن وضو حرکت میکردیم و بهکار دیگری مشغول نمیشدیم. بعد دستهای دیگر محشور میشوند که چهرههای آنان مانند ماه درخشان است. از آنها نیز همان سؤال میشود، جواب میدهند: ما قبل از اذان وضو میگرفتیم و برای ادای نماز آماده میشدیم. سپس طایفه دیگری محشور میشوند که چهرههای آنان همچون خورشید میدرخشد؛ آنان در پاسخ فرشتگان میگویند: ما قبل از اذان وارد مسجد میشدیم و اذان را در مسجد میشنیدیم.» (المحجةالبیضاء/1/344)

همچنین در روایت آمده است از جمله چیزهایی که نزد خداوند شکایت میکند، مسجد خرابی است که مردم در آن نماز برپا ندارند. (کافی/2/613)


تهیه و تنظیم: علیاکبر بخشی


خروج