*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی > نمایش اخبار 


گروه خبری: اخبار افق, اخبار افق  | تاریخ:1397/02/20 | ساعت:١٣:٥٣ | شماره خبر:٣٩٩٩٩٨ |  


    اهمیت و فضیلت توسل و دعا در ماه مبارک رمضان از منظر آیت‌الله‌العظمی بهجت‌ قدس سره

از منظر آیت‌الله‌العظمی بهجت‌ قدس سره

  بی‌شک یکی از مناسبت‌های مهمی که در دنیای اسلام هر ساله تکرار می‌شود و از جمله مناسباتی است که به فرقه خاصی از مسلمانان تعلق ندارد، ماه مبارک رمضان است؛ ماهی که در بین مسلمین به ماه خدا و میهمانی او مشهور است. ماهی که پیامبر رحمت صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «[ماه رمضان] ماهی که اول آن رحمت، میانه‌اش مغفرت و آخر آن اجابت و آزادی از دوزخ است. آن‌چه در ادامه می‌خوانید برش‌هایی از نصایح اخلاقی و رهنمودهای آیت‌الله‌العظمی بهجت است درباره اهمیت دعا و چگونگی دعا در ماه مبارک رمضان که در ادامه می‌خوانیم... 

  


بیشک یکی از مناسبتهای مهمی که در دنیای اسلام هر ساله تکرار میشود و از جمله مناسباتی است که به فرقه خاصی از مسلمانان تعلق ندارد، ماه مبارک رمضان است؛ ماهی که در بین مسلمین به ماه خدا و میهمانی او مشهور است. ماهی که پیامبر رحمت صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «[ماه رمضان] ماهی که اول آن رحمت، میانهاش مغفرت و آخر آن اجابت و آزادی از دوزخ است. آنچه در ادامه میخوانید برشهایی از نصایح اخلاقی و رهنمودهای آیتاللهالعظمی بهجت است درباره اهمیت دعا و چگونگی دعا در ماه مبارک رمضان که در ادامه میخوانیم.

لذت طعام را صائمین مىدانند

در حدیث قدسى آمده است: «أَلصَّوْمُ لى وَ أَنَا أَجْزى بِهِ» روزه براى من است و من خود پاداش آن را مىدهم. (من لا یحضره الفقیه، ج2، ص75) یعنى خداوند متعال ثواب آن را بدون واسطه مىدهد، علاوه بر ثوابهایى که در کتاب و سنت ذکر شده است: «فَلاَ تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ أُخْفِىَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْیُنٍ» پس هیچ کس نمىداند که چه چشم روشنىهایى براى آنان مخفى شده است. یعنى قابل وصف و توصیف نیست.

در روایت است که: «لِلصّائِمِ فَرْحَتانِ: فَرْحَةٌ عِنْدَ إِفْطارِهِ، وَ فَرْحَةٌ عِنْدَ لِقاءِ رَبِّهِ» روزهدار دو خوشحالى دارد: «یکى هنگام افطار، و دیگرى هنگام دیدار پروردگار». (کافى، ج4، ص65) البته این در صورتى است که در فطور و سحرى، نخوردن در روز را تدارک نکند.

دوازده روز از رمضان گذشته بود، روزهدارى در مسجد کوفه مىگفت: تا به حال گرسنه نشدهام، صوم هم براى او جوعآور نیست! با اینکه بعضى طالب چلومرغ و غذاهاى لذیذند.

درباره مقدار خوردن در روایات آمده است: «وقتى که گرسنه شدى، بخور.» (فقهالرضا، ص340) اگر انسان گرسنه باشد، نان خالى هم براى او لذیذ است، لذت طعام را صائمین مىدانند.

روایتی مهم درباره استهلال در ماه مبارک رمضان

درباره استهلال در ماه مبارک رمضان در روایت آمده است که وقتى سیدالشهدا علیه السلام را شهید نمودند، خداوند متعال به مَلَکى دستور داد که ندا در دهد: «أَیَّتُهَا الْأُمَّةُ الظّالِمَةُ الْقاتِلَةُ عِتْرَةَ نَبِیِّها، لا وَفَّقَکُمُ اللّه‏ُ تَعالى لِفِطْرٍ وَ لا أَضْحى» (عللالشرایع، ج2، ص389) اى امت ستمکارى که نواده پیامبرتان را کشتید، هرگز خداوند متعال شما را به عید فطر و قربان موفق نگرداناد!

گویا این دعا باید مصداق داشته باشد، لذا اگر چه در رؤیت هلال ماه مبارک رمضان راه احتیاط براى شیعه وجود دارد که تا ثابت نشده روزه مى‏گیرند، ولى با احتیاط، فطر و اضحى درست نمى‏شود.

در واقع این روایت مى‏خواهد بگوید که امام علیه السلام را نخواستید، فطر و اضحى را مى‏خواهید چه کار؟! ناقه‏اى براى شما فرستادیم، خودتان نخواستید و پى کردید!

مطلوبیت ذاتی محاسبه

«ما باید اهل محاسبه باشیم، هر چند اهل توبه نباشیم و تدارک نکنیم، خود محاسبه مطلوب است. اگر بدانیم فلان روز حسینى و فلان روز یزیدى هستیم، بهتر از این است که اصلاً ندانیم یزیدى هستیم یا حسینى. سرانجام ممکن است روزى به خود بیاییم و بخواهیم تدارک کنیم».

اهمیت دعا وشرط استجابت آن

«آیا ما که در اسلحهسازى و تجهیزات نظامى از کفار عقبیم، باید در دعا هم مؤخر باشیم؟! در روایات آمده است: «أَلُّدعآءُ سِلاحُ الْمُؤْمِنِ» و در بعضى دعاها داریم: «أَلّلهُمُّ، إِنَّکَ أَقْرَبُ مَنْ دُعِىَ؛ خدایا، تو نزدیکترین کسى هستى که مىتوان از او چیزى خواست»؛ یعنى خدا قریب و مجیب است».

«استجابت دعا شرطش توبه است. اگر شرایط دعا جمع باشد، استجابت دعا حتمى خواهد بود. البته استجابت به این معنا نیست که تا دعا کردیم فوراً نتیجهاش را ببینیم، بلکه گاهى استجابت بعد از دعاى خاص خالص و مُخلَص مىشود که جزو اخیر علت تامه است. ما باید دعا کنیم تا توفیق حال دعا را پیدا کنیم».

دعای فرج و رفع تمام گرفتاریها

راه خلاص از گرفتارىها منحصر است به دعا کردن در خلوات براى فرج ولىعصر عجل الله تعالی فرجه الشریف. نه دعاى همیشگى و لقلقه زبان و صِرف گفتن «عَجِّلْ فَرَجَهُ»، بلکه دعاى با خلوص و صدق نیت و همراه با توبه. ما خود را از اطرافیان و دوستان آن حضرت مى‏دانیم؛ ولى در این امر، یعنى دعا براى تعجیل ظهور او، مسامحه مى‏کنیم!

ظهور آن حضرت اهم حاجات ماست، ولى ما «عَجِّل فَرَجَهُ» مى‏گوییم، فقط براى اینکه بفهمانیم مجلس ختم شد، و یا اینکه در موارد ازدحام مردم، صلوات مى‏فرستیم تا مردم جابهجا شوند؛ نه اینکه جداً بخواهیم صلوات بفرستیم. با اینکه مى‏دانیم او واسطه‏ بین ما و خداست، معذلک به فکر او نیستیم! اى کاش مى‏دانستیم که احتیاج او به ما و دعاى ما براى او، به نفع خود ماست؛ وگرنه قرب و منزلت او در نزد خدا معلوم است».

نصیحت پیر میکده

«اساس عبودیت و بندگى، حُب است. خداوند مىفرماید: «یُحِبُّهُمْ وَیُحِبُّونَهُ؛ خداوند آنان را دوست دارد و آنان خدا را دوست دارند و نیز مىفرماید: «وَ الَّذِینَ ءَامَنُوآ أَشَدُّ حُبًّا لِلّه؛ و کسانى که ایمان آوردهاند، بیشترین محبت را به خدا دارند».

خلوت دل

«ما در بیدارى درست به وظیفه خود عمل نمىکنیم، با این حال منتظر هستیم که بیدار شویم و تهجد بهجا آوریم. اگر توفیق شامل حال انسان گردد، از خواب بیدار مىشود و مشغول تهجد مىگردد؛ ولى اگر توفیق نباشد، چنان چه بیدار هم بشود، از آنها بهره نمىبرد. این مطلب به یقین ثابت است و خیلىها نیز نقل کردهاند که اگر از حال انسان معلوم شود که مىخواهد نماز شب بخواند، بیدارش مىکنند، بدون احتیاج به دعاها و آیات معهوده. این بیدار کردن به طرق مختلف است: یا در مىزنند و یا صدایى مىآید و یا او را به نام صدا مىزنند و...».

سیره عملی علمادر شبهای ماه رمضان

مىشنیدیم و باور نمىکردیم، لذا به یکى از معاصرین ما گفته بودند در زمان ما در یک شب، هفتاد نفر در قنوت نماز وتر دعاى ابوحمزه میخواندند. ایشان بلند شده بود و خود در یکى از شبهاى ماه رمضان احصا (شمارش) کرده بود و دیده بود در حرم حضرت امیر علیه السلام و رواق و اطراف حرم، پنجاه نفر در قنوت وتر مشغول دعاى ابوحمزه هستند.

بسیارى از بزرگان شبهاى ماه رمضان را بیدار میماندند و نمىخوابیدند، هر چند نزد ما تقریباً واضح است که شب بیستوسوم ماه رمضان، شب قدر است. ولى اول ماه باید قدرى دقت شود که اول ماه دقیقاً تشخیص داده شود.

مرحوم آقاى طباطبایى (علامه سیدمحمدحسین طباطبایى) هم همینطور بود و شبهاى ماه رمضان بیدار بود و مىفرمود: «یک وقت در روز اینقدر خوابیده بودیم، کار به اینجا رسید که وقتى بیدار شدیم، با استعجال وضویى براى ظهر و عصر گرفتیم و ظهرین (نماز ظهر و عصر) را با وضو در آخر وقتش اداءً خواندیم!»

در کربلا هم بودهاند کسانى که شبهاى رمضان نمىخوابیدند، حتى از بعضىها نقل مىکردند که گعده (جلسه گفتوگو و شبنشینى) مىگرفتند و صحبت مىکردند تا خوابشان نبرد».

شب مردان خدا روز جهان افروز است

مرحوم شیخ مرتضی [طالقانی] در مدرسه، شبها بیدار میشد، و شبهای ماه رمضان چند ساعت مشغول خواندن قرآن میشد و دور مدرسه راه میرفت و با صدای خوش، قرآن و اشعار مثنوی و بابا طاهر را با گریه و زاری میخواند، و روز که میشد، گوشهای مشغول تدریس میشد و هنگامی که درس نمیگفت، ساکت مینشست بهگونهای که گویا آن شخص دیشبی نیست.

منبع: مرکز تنظیم و نشر آثار آیتاللهالعظمی بهجت قدس سره

 

 

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA

 

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





چهارشنبه ٢٤ مرداد ١٣٩٧
جستجوی وب
کانال تلگرام
کانال تلگرام