*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی > نمایش اخبار 


اخلاق در حوزه, اخلاق در حوزه شماره خبر: ٤١٥٦٩٨ ١٠:٤٩ - 1399/08/27   هر شب به حساب خود رسیدگی کن ارسال به دوست نسخه چاپي


هر شب به حساب خود رسیدگی کن

آیت‌الله مجتهدی تهرانی(ره)


راه غلبه بر نفس، محاسبه است. بعضی اولیای خدا یک دفتری همراه خود داشتند و هر کاری که می‌کردند می‌نوشتند، در آخر روز هم نشسته و حساب کارهای خود را می‌کردند که ما در این روز چه کردیم، چه مقدار اطاعت خداوند متعال را نمودیم، چه مقدار سرپیچی و نافرمانی کردیم.


امام موسی کاظم(ع) فرمودند: «لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يُحَاسِبْ نَفْسَهُ فِي كُلِّ يَوْمٍ فَإِنْ عَمِلَ خَيْراً اسْتَزَادَ اللَّهَ مِنْهُ وَ حَمِدَ اللَّهَ عَلَيْهِ وَ إِنْ عَمِلَ شَرّاً اسْتَغْفَرَ اللَّهَ مِنْهُ وَ تَابَ إِلَيْه» بحارالأنوار، ج‏67 / 72


از ما نیست کسی که هر روز به حساب نفس خود نرسد؛ پس اگر کار خوبی انجام داده بود خدا را شکر کند و از خدا بخواهد که آن کار را بیشتر و بهتر بتواند انجام دهد و اگر کار بدی انجام داده بود استغفار و توبه نماید.


امام صادق(ع) نیز فرمودند: «الْقَلْبُ حَرَمُ اللَّهِ فَلَا تُسْكِنْ حَرَمَ اللَّهِ غَيْرَ اللَّه» بحار الأنوار ج‏67 /25 (جامع الاخبار 518) قلب، حرم خداوند متعال است پس در حرم او غیر او را ساکن نکن.


گاهی هواپیما برای فرود آمدن به طرف فرودگاه میآید؛ ولی به خلبان پیغام میدهند به علت شلوغ بودن و فرود هواپیماهای زیادی در فرودگاه، فعلاً فرود آمدن ممکن نیست. شب قدر هم، ملائکه بر قلب ما نازل میشوند، لکن جای خالی برای فرود آمدن پیدا نمیکنند (زیرا قلب ما پر از محبت دنیا، خانه، ماشین، پست و مقام ، پول و ثروت و حب معروفیت و مشهوریت و... است) لذا برمیگردند.


قلب خودت را از غیر خدا خالی کن تا نور خدا و ملائکه خدا بر قلب تو نازل شود. شخصی به حضرت امیر مومنان علی(ع) عرض کرد شما چگونه به این مقام رسیدید؟ حضرت فرمودند: جلوی در خانه دل نشستم و غیر خدا را راه ندادم.


در کندوی زنبورها همیشه چند زنبور ایستادهاند و اگر اجنبی یا زنبوری که روی گلهای بد بو نشسته بخواهد داخل شود، جلوی او را میگیرند و نمیگذارند داخل شود، ما هم باید از این زنبورها یاد بگیریم. شخصی نزد آیتاللّهالعظمی اراکی(ره) آمد و تقاضای موعظه کرد، آقا از او پرسیدند شغلت چیست؟ گفت: نجّار. آقا به او فرمودند: یک در هم برای خودت بساز و بگذار جلوی دِلَت!


ای یکدله و صددله، دل یکدله کن

مهر دگران را ز دل خود یله کن


طلبه باید علاوه بر درس، اهل نوافل، مستحبات و تعقیبات نماز باشد. استاد ما حضرت آیتاللّه حاج شیخ علیاکبر برهان(ره) میفرمودند: انسان باید عبادات مستحبی را در طول سال حداقل یک بار هم شده نوبر کند و (بچشد)، مثل میوهای که انسان هر سال نوبر میکند.


وقتی که نماز اول ماه میخوانی، مفاتیح را بردار و مناسبتها و اعمال آن ماه را هم ببین و عمل کن. قرآن و مفاتیح نباید از کنار سجاده شما دور باشد. سحرها هم بعد از نماز صبح و شبها قبل از خواب حداقل یک صفحه قرآن تلاوت کن. زیارت و دعای هر روز را بخوان، بعد از نمازها تعقیبات وارده در مفاتیحالجنان را بخوان.


حاج میرزاعلی هستهای میفرمود: آقایان! بادبادک بدون دنباله بالا نمیرود. البته مقدسی طلبه نباید به حدی زیاد باشد که به درس لطمه بزند.


شیخ انصاری(ره) بعد از نماز صبح مقداری تعقیب میخواندند، بعد شعر سیوطی حفظ میکردند و زیاد مقدس نبودند که مثلاً تا طلوع آفتاب تعقیب بخوانند، مقدسی طلبه باید متوسط باشد، اینطور نباشد که اصلاً تعقیبات نماز یا نماز شب و اعمال مستحبی را نخواند و یا اینکه تمام اوقات خود را به اینگونه اعمال بگذارد؛ یا وقتی به قم میرود به مسجد جمکران نرود و اینطورهم نباشد در ایام درسی، کلاس و درس و بحث خود را تعطیل کند و مثلاً عازم قم و جمکران و یا دیگر عتبات عالیات شود.


طلبه باید سنگین و باوقار باشد خصوصاً اگر ملبس باشد، نباید اعمال و گفتاری سبک داشته باشد؛ همواره دقت کند که زیاد مزاح نکند، زیاد نخندد، یا کاری نکند که در چشم مردم کوچک جلوه کند، بلکه وقار خود را همواره حفظ کند.


حضرت رسول اکرم(ص) فرمودند: «یَنبَغِی لِلعالِمِ اَن یَکُونَ قَلیلَ الضِّحکِ ، کَثیرَ البُکاءِ،لا یُمازِحُ، وَ لا یُصاحِبُ، و لا یُجادِلُ، اِن تَکَلَّّمَ ، تَکَلَّمَ بِحَقٍّ، وَ اِن صََمَتَ، صَمَتَ عَنِ الباطِلِ، وَ اِن دَخَلَ، دَخَلَ بِرِفقٍ، وَ اِن خَرَجَ، خَرَجَ بِحِلمٍ » کنزالعمال حدیث 29289


سزاوار است که عالم، کم خنده باشد و زیاد گریه کند، شوخی نکند، داد و فریاد نکند، ستیزه ننماید، مجادله و نزاع نکند، اگر صحبت کرد حق بگوید و اکر سکوت کرد از باطل سکوت کند، اگر داخل بحث شد با ملایمت وارد شود و اگر از بحث کنار کشید با صبر و بردباری کنار بکشد. خلاصه اینکه روحانی باید وقار داشته باشد.


تهیه و تنظیم: علیاکبر بخشی



خروج