*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی > نمایش اخبار 


اخلاق در حوزه, اخلاق در حوزه شماره خبر: ٤٠٧٧٧١ ١٢:٢٣ - 1398/04/10   اخلاص شرط علم‌اندوزی / آیت‌الله حق‌شناس تهرانیدرس اخلاق شماره 595 ارسال به دوست نسخه چاپي


اخلاص شرط علم‌اندوزی / آیت‌الله حق‌شناس تهرانیدرس اخلاق شماره 595

اخلاص شرط علم‌اندوزی / آیت‌الله حق‌شناس تهرانی


بزرگان دین می‌فرمایند که این علوم رسمی حوزوی که سراسر قیل است و قال، طریقیت دارد؛ یعنی مثل نردبانی است که شما را به مقصد می‌رساند. اگر همراه با تحصیل علم، تواضع آمد، حسن‌نیت آمد، ملایمت زبان آمد و با اجتماع به نحو صحیح برخورد کردید، هم‌‌نشینی با خوبان آمد، ادب و حکمت آمد، معلوم می‌شود که علم تو «آیة محکمة» است و اگر این صفات، همراه علم پیدا نشد، معلوم می‌شود که آن علم، نردبان نشد و تو را به مقصد نرساند...


اگر در تحصیل علم حسننیت داشتی، پس چرا بعد از 40 سال تحصیل، هنوز آگاهی دل پیدا نشده است؟ سالهاست که این اصطلاحات علمی را میخوانی، ولی آیة محکمة نشده است! آیه «لاولی النهی» نشده است! چرا این علوم در قلب تثبیت نشده است؟ چرا این قلب رنگ خدایی نگرفته است؟! جواب این سؤالات این است که چون اخلاص در عمل نبوده است. انسان اگر بخواهد علمش الهی بشود، باید در تحصیل علم، قصدش خدایی باشد. باید بگوید که پروردگارا! من تحصیل علم میکنم، برای اینکه به افراد جامعه خدمت کنم، نه اینکه مدرک بگیرم و به فلان مقام برسم. این مقامات باد هواست!

غایت علم روشنایی است، العلم نورٌ. اگر برای علم غایت و هدف مادی معین کنید، علم را حقیر کردهاید. جناب ملا صدرا میفرماید: علم صحیح آن است که قلب را روشن کند.


 اثر بیاخلاصی در تحصیل علم

اگر خدای ناکرده کسی در تحصیل علم،هدفی غیر از خشنودی پروردگار داشته باشد، و بهدنبال بحث و مناظرات علمی باشد، چنین علمی در برزخ نقش نخواهد داشت و به قول شیخ بهایی:

علم رسمی سر به سر قیل است و قال

نه از او کیفیتی حاصل نه حال


 حفظ زبان از شرایط علماندوزی

وقتی که موسی و هارون؟عهما؟ پیش فرعون میرفتند، پروردگار فرمود: «فقولا له قولاً لیّناً»؛ (طه/44) یعنی با نرمی با او صحبت کنید. محصل علم باید نرم زبان باشد، خوش برخورد باشد که امام صادق علیه السلام در حدیثی سلاح طالب علم را نرم زبانی معرفی و فرمودهاند: «سلاحه لین الکلمة»؛ (کافی/ج1)

یکی از مراجع عراق به قم آمده بود، وقتی بنده به منزل ایشان رفتم، اولین کتابی که به آن برخوردم، کتاب جامع السعادات بود. گفتم: آقا! مگر شما کتاب جامع السعادات میخوانید؟ گفت: من که قابلیت ندارم این کتاب را بخوانم! بالاتر از من هم محتاج این کتاب هستند!!


 راه رسیدن به یقین

مرحوم آقای باقر بهبهانی وقتی مشغول به درس دادن بودند، فرمودند: درس امروز همین جا تعطیل باشد! همه بروند و فلان کس بنشیند. بعد به آن شخص فرمود: چرا شما بدون طهارت در مجلس علم حضور پیدا کردی؟ مگر نمیدانی که در مجلس علم ملائکه حاضرند؟ گفت: میدانستم آقا! ولی امکانات مهیا نبود.

این چه علمی است؟ این علم برای آقای بهبهانی از کجا آمده است؟ لازم نیست برای رسیدن به یقین، انسان چلهنشینی کند، بلکه باید از کلاس اول که انجام واجبات و ترک محرمات است به سمت بالا برود و احکام شریعت محمدی را مو به مو متابعت کند که خداوند میفرماید: «و ما آتاکم الرسول فخذوه و ما نهاکم عنه فانتهوا»؛ (حشر/7) اگر این روش ادامه دار باشد، پروردگار مقام یقین به شما مرحمت میکند. انشاءالله

تهیه و تنظیم: علیاکبر بخشی


خروج