*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی > نمایش اخبار 


اخلاق در حوزه, اخلاق در حوزه شماره خبر: ٤٠٦٩٩٤ ١١:٤١ - 1398/02/18   نکاتی در باب تبلیغ / آیت‌الله مظاهریدرس اخلاق شماره 589 ارسال به دوست نسخه چاپي


نکاتی در باب تبلیغ / آیت‌الله مظاهریدرس اخلاق شماره 589

نکاتی در باب تبلیغ / آیت‌الله مظاهری


این تبلیغ ما، در حقیقت ادامه کار رسول الله و ائمه طاهرین‌ علیهم السلام و ادامه خط سرخ اباعبدالله و کارهای پرمشقت آن بزرگواران است. شکی نیست که تبلیغ ما روحانیون از نیکوترین اعمال به حساب می‌آید و ثواب اخروی بسیاری هم دارد. نکته مهم مواظبت ما از تبلیغ و رعایت شرایطی است که انصافاً بسیار مشکلی است...



 باسواد بودن مبلغ

حضرت امام خمینی قدس سره بارها نصیحت میفرمودند که شرط اول منبر رفتن ملا و باسواد بودن طلبه است. یک امام جماعت و یک روحانی وجودش مفید است، به شرط آنکه علم داشته باشد اگر چنین نباشد، به دینداری مردم آسیب میزند وقتی اطراف خودمان را هم بررسی میکنیم، چنین مییابیم.

باید فکر کنیم که اگر مثلاً صد نفر پای منبر باشند و من یک ساعت منبر بردم، در واقع صد ساعت عمر اجتماع را گرفتم و لذا باید حرف ما به اندازه صد ساعت برای جامعه ثمر داشته باشد.

در روز قیامت، علاوه بر اینکه از عمر خودت سؤال میشود که در چه راهی مصرف شد، راجع به عمر مردم که پای منبر نشستند هم سؤال میشود. صد ساعت که عمر اجتماع را گرفتی، چه گفتی؟ بنابراین بدون مطالعه منبر رفتن نمیشود. اگر هم منبرمان معروف شد، باید بیشتر درس بخوانیم. آقای فلسفی که منبر رفتن برای او کاری نداشت، میگفت: دو ساعت قبل از منبر رفتن باید مطالعه کنم، گویا میخواهد یک درس بدهد!

حضرت آیتالله مشکینی میفرمودند که من علاوه بر اینکه درسم را مطالعه میکنم، نیم ساعت هم فکر میکنم که به چه نحوی درس را شروع و تمام کنم.

به هر حال آدم باید ملا بشود و إلا شیطان ما را میبرد. اگر ملا نباشیم، بعضی اوقات به شیطان جنی و انسی سواری میدهیم.


 نگفتن مطالب حاشیهساز

چنانچه امیرالمؤمنین علیه السلام در نهجالبلاغه فرمودند: «... لا تقل کل ما تعلم»؛ مبلغ باید مراقب سخنان خودش باشد و خیلی چیزها را نباید میان عموم مردم بگوید.

در روایات، از یکسری از حرفها، به «راست دروغنما» تعبیر شده که منظور حرفهای درستی است که گفتن آن تبعات دارد و گوینده و شاید دیگران را به دردسر بیاندازد.

منبرها طوری باید باشد که طبق حدیث «کلّم الناس علی قدر عقولهم»؛ مردم فهم باشد. یک حرفی نزنید که احتیاج به زحمت افتادن داشته باشد و بخواهید آن حرف را توجیه و با چسب درستش کنید. راست گفتن مسلماً واجب است، اما حرفی که قبول کردنش دشوار است، نباید میان مردم گفته شود که گاهی سر از معرکهگیری در میآورد. شما عزیزان باید قبل از منبر، کمی فکر کنید که چطور صحبت بکنید. اول چه بگویید، وسط چه بگویید و آخر چه گفته شود. آیا فلان مطلب گفته شود یا ضرر دارد؟ آیا باند بازی و طرفداری از یک جناحی میشود یا نمیشود؟


 رعایت شأن نظام اسلامی

باید اصل نظام و ولایت فقیه را قبول داشته باشیم و تقاضا دارم در منبرهایتان راجع به اصل نظام و ولایت فقیه صحبت کنید. مواظب باشید که بیتفاوت نباشید. درست نیست که ما چند روز در یکجایی منبر برویم، ولی برای تقویت نظام سخنی نگوییم و فقط مسئله بگوییم. بله مسئله خیلی خوب است، اما مسئله منهای ولایت فقیه و نظام که فایده ندارد. بیتفاوتی راجع به نظام جمهوری اسلامی برای یک طلبه جایز نیست.

درست است که مفاسد اجتماعی در کشور وجود دارد و ما باید تذکر بدهیم، باید درباره چادر، درباره موسیقی مبتذل و شهوتانگیز، درباره ربا و رشوه صحبت شود، اما باید در یک چارچوبی تذکر داده شود که تضعیف نظام نشود. اگر آن تنزه نظام و ولایت فقیه، با حرفهای نابجای ما، از دل مردم برود یا کمرنگ بشود، این گناه خیلی بزرگ است. بالاخره این نظام اسلامی را باید باقی نگه داریم، اگر شما روحانیون العیاذبالله بیتفاوت باشید یا علیه نظام صحبت کنید ولو بهخاطر یک امر درست، اولین نیش آن به خود ما روحانیت میرسد.


 نکات دیگر برای اهل منبر

یک وظیفهای مردم دارند و آن اینکه به یک منبری پول بدهند، اما وظیفه ما چیست؟ اینجا یک مشکلی است. ما نباید اهل طی کردن و چونه زدن و امثال اینها باشیم، حتی نباید چشم داشت هم داشته باشیم. کسب این روحیه اگر چه دشوار است، ولی باید به سمتی برویم که فقط پروردگار عالم بر دل ما حکومت کند. این چشمداشت به مردم، بعضی اوقات منجر به این میشود که آنچه دل او میخواهد را مبلغ بگوید و این خیلی ضرر دارد. مبلغ باید روی منبر ببیند که امام زمان عجل الله علیه چه میخواهد.

مردم روی حرفهای ما حساب میکنند، روی نحوه نشستن ما حساب میکنند، روی دست دراز کردنمان بر سرسفره حساب میکنند، روی خانه و ماشین ما حساب میکنند. در مقام شامخ روحانیت، باید با عصای احتیاط راه رفت، حتی در خانه و پیش زن و بچهها باید مواظب سلوک طلبگی بود، حالا چه رسد پیش مهمانها و مردم اجتماع.

خدایا! توفیق عطا فرما تا منبرهایمان عالمانه و همراه با خلوص و فایده باشد.


تهیه و تنظیم: علیاکبر بخشی


خروج